Według tradycji syryjskiej asyryjski książę i jego siostra nawróceni przez pustelnika Mattaja i straceni z rozkazu ojca; klasztor wzniesiony nad ich grobem jest wielkim miejscem chrześcijańskim równiny Niniwy.
Ich historia jest znana tylko z syryjskiego Żywotu, którego najstarszy rękopis pochodzi z 1197 roku i który przejmuje dawniejsze tradycje. Behnam miał być synem króla Nimrudu, wasala Szapura II, którego legenda nazywa Sennacherybem. Zabłąkany podczas polowania, został zaprowadzony przez anioła do pustelnika Mattaja, który mieszkał w jaskini na górze Alfaf; na dowód wiary, którą głosił, Mattaj uzdrowił z trądu Sarę, siostrę księcia. Brat, siostra i czterdziestu sług przyjęli chrzest.
Ich ojciec, rozgniewany, kazał ich stracić; dotknięty szaleństwem, został uzdrowiony dopiero po nawróceniu i kazał, jak mówią, zbudować klasztor Mar Mattaj. Na miejscu męczeństwa wznosi się klasztor Mar Behnam koło Karakosz, powierzony od XIX wieku katolikom syryjskim. Zajęty przez Państwo Islamskie, które wysadziło grób świętego w marcu 2015 roku, został wyzwolony w listopadzie 2016 roku i odnowiony w 2018 roku.







