Siedmiu biskupów wysyłanych kolejno do Taurydy w IV wieku, czczonych razem jako pierwsi ewangelizatorzy i męczennicy Krymu; Martyrologium Rzymskie wspomina ich 7 marca.
Chersonez, kolonia grecka założona w pobliżu dzisiejszego Sewastopola, jest w IV wieku miastem Cesarstwa jeszcze w dużej mierze pogańskim, na krańcach świata scytyjskiego. Według tradycji bizantyjskiej, przekazanej przez Synaksarion Konstantynopola, biskupi byli tam wysyłani kolejno, by głosić Ewangelię Grekom z Taurydy i sąsiednim ludom.
Bazyli i Efrem, którzy przybyli pierwsi około roku 300, zostali zabici przez pogan; Eugeniusz, Agatodor i Elpidiusz spotkał ten sam los za Dioklecjana. Eteriusz, który uzyskał od Konstantyna ochronę chrześcijan miasta, zmarł podczas podróży, a Kapiton, posłany po soborze nicejskim, dopełnił pozyskania miasta dla Chrystusa. Szczegóły tych opowieści są późne, lecz kult siedmiu biskupów jest dawny i wspólny Wschodowi i Zachodowi.
To także do Chersonezu zesłano papieża Klemensa I i papieża Marcina I i tam książę Włodzimierz Kijowski przyjął chrzest w 988 roku: miasto uchodzi za kolebkę chrześcijaństwa w ziemiach dawnej Rusi.








