Mnich, który został patriarchą Konstantynopola za Leona VI, usiłujący położyć kres podziałom zrodzonym ze sporów między zwolennikami Ignacego i Focjusza.
Mnich od młodości, kapłan i ihumen klasztoru w Konstantynopolu, Antoni Kauleas został wybrany patriarchą w 893 roku za cesarza Leona VI Mądrego, po drugim złożeniu Focjusza z urzędu.
Martyrologium Rzymskie podkreśla, że z całych sił pracował nad przywróceniem pokoju i jedności w Kościele, rozdartym od dziesięcioleci między zwolennikami Ignacego i Focjusza. W 899 roku synod zjednoczył oba stronnictwa w obecności legatów papieskich. Założył klasztor, który nosił jego imię, i zmarł 12 lutego 901 roku.








