
Córka króla Węgier, żona księcia krakowskiego, dobrodziejka swojego ludu, a potem klaryska w klasztorze, który założyła w Starym Sączu.
Córka króla Beli IV, bratanica świętej Elżbiety i siostra świętej Małgorzaty Węgierskiej, Kinga (Kunegunda) poślubia Bolesława V, księcia krakowskiego. Swoje wiano przeznacza na odbudowę kraju spustoszonego przez Mongołów; legenda przypisuje jej odkrycie soli w Wieliczce.
Owdowiała w 1279 roku, wstępuje do klarysek w klasztorze, który założyła w Starym Sączu, i umiera tam 24 lipca 1292 roku. Jan Paweł II kanonizuje ją w 1999 roku w samym Starym Sączu.













