
Córka senatora z Konstantynopola, zrezygnowała z bogatego małżeństwa, by żyć w klasztorze żeńskim w Górnym Egipcie.
Według jej Żywotu Eufrazja była córką Antygona, senatora Konstantynopola spokrewnionego z cesarzem Teodozjuszem I. Po śmierci ojca matka zabrała ją do Egiptu, gdzie osiadły koło klasztoru żeńskiego w Tebaidzie. Jako dziecko Eufrazja poprosiła o przyjęcie i pozostała tam po śmierci matki.
Przyrzeczona od dzieciństwa synowi senatora, napisała do cesarza, by została uwolniona od tego zobowiązania, i prosiła, by rozdał jej majątek ubogim i Kościołom. Żyła w klasztorze w pokorze i najcięższej pracy i zmarła około 412 roku, w wieku trzydziestu lat. Martyrologium Rzymskie nazywa ją „pokorną, ubogą i posłuszną”.












