
Christina Vulsiniensis
Święta Krystyna z Bolsena
Dziewica i męczennica z Bolsena
Młoda męczennica z Bolsena, nad jeziorem o tej samej nazwie, której katakumby i bazylika były w 1263 roku sceną słynnego cudu eucharystycznego związanego z ustanowieniem święta Bożego Ciała.
W Bolsena, mieście dawnych Wolsynii na północy Lacjum, katakumba z IV wieku zachowuje grób męczennicy Krystyny, której kult jest tam poświadczony bardzo dawno; nad nią od średniowiecza wznosi się bazylika. Jej historia została jednak przykryta historią Krystyny z Tyru, męczennicy wschodniej, której grecka Męka opowiada mniej więcej te same epizody: wielu historyków sądzi, że legenda wschodnia została przyłączona do męczennicy z Bolsena, której istnienie gwarantuje jej grób.
Według tej Męki Krystyna, córka pogańskiego sędziego imieniem Urban, tłucze złote bożki swego ojca i rozdaje ich kawałki ubogim. Torturowana przez własnego ojca, zostaje wrzucona do jeziora z kamieniem młyńskim u szyi, lecz wraca na brzeg; w końcu umiera przeszyta strzałami. W Bolsena „misteria” przedstawiające jej męki odgrywa się co roku w nocy z 23 na 24 lipca.
W 1263 roku kapłan z Czech, który wątpił w realną obecność, odprawia Mszę w bazylice św. Krystyny: według tradycji hostia zaczyna krwawić na korporale. Papież Urban IV, przebywający wówczas w Orvieto, każe przenieść płótno do tego miasta, gdzie jest nadal czczone w katedrze zbudowanej, by je pomieścić; tradycja wiąże ten cud z bullą z 1264 roku, która rozciągnęła na cały Kościół święto Ciała Chrystusa.












