Synowie świętego Włodzimierza, zamordowani w 1015 roku na rozkaz swego brata Światopełka, odmówili chwycenia za broń przeciw niemu: pierwsi święci Rusi, czczeni w Wyszogrodzie, gdzie spoczywały ich ciała.
Po śmierci Włodzimierza w 1015 roku jego syn Światopełk zagarnia tron kijowski i przystępuje do eliminacji braci. Borys, książę rostowski, wraca z wyprawy przeciw Pieczyngom; jego wojownicy nalegają, by ruszył na Kijów, lecz on odmawia podniesienia ręki na starszego brata. Zostaje zabity w swoim namiocie nad rzeką Ałtą, 24 lipca. Gleb, książę murmański, zostaje zarżnięty niedługo potem w pobliżu Smoleńska.
Ich ciała, zgromadzone w Wyszogrodzie, na północ od Kijowa, stają się przedmiotem szybkiego kultu: poświęca się im kościół i ich relikwie zostają tam uroczyście przeniesione w 1072, a następnie w 1115 roku. Czczeni jako „męczennicy-nosiciele męki” za to, że przyjęli śmierć bez oporu, na wzór Chrystusa, mają swój kult potwierdzony dla katolików przez papieża Benedykta XIII w 1724 roku.













