Dwaj bracia i ich siostra, umęczeni koło Akwilei około 304 roku, w miejscu zwanym od tego czasu San Canzian d'Isonzo; ich kult, poświadczony od IV wieku, rozszerzył się aż do Étampes we Francji.
Według ich Męki Kancjusz, Kancjan i Kancjanilla są dziećmi szlacheckiej rodziny z Rzymu, które jako sieroty chronią się w Akwilei ze swoim chrześcijańskim wychowawcą Protem w czasie prześladowania Dioklecjana. Dopędzeni przez żołnierzy, zostają ścięci około 304 roku w Aquae Gradatae, w miejscu, które nosi dziś ich imię, San Canzian d'Isonzo.
Ich kult jest dawny: święty Maksym z Turynu poświęca im kazanie w V wieku, a wykopaliska odsłoniły w San Canzian bazylikę wczesnochrześcijańską i czczone groby. Część ich relikwii została przeniesiona do Francji, do Étampes, gdzie czci je kolegiata Notre-Dame.





