BJ✠

Iacobus Salomoni

Błogosławiony Jakub Salomoni

Dominikanin wenecki, „ojciec ubogich” z Forlì

Wenecki patrycjusz, który został bratem kaznodzieją, przez czterdzieści pięć lat żył w klasztorze w Forlì, gdzie był „ojcem ubogich” i z wielką cierpliwością znosił raka.

Urodzony w Wenecji w 1231 roku w patrycjuszowskiej rodzinie Salamon, Giacomo wstępuje w wieku siedemnastu lat do dominikanów. Po pobycie w kilku klasztorach osiada w Forlì, gdzie pozostaje czterdzieści pięć lat.

Poszukiwany spowiednik, znany z ekstaz i proroctw, nazywany jest „ojcem ubogich”. Jego synem duchowym jest Carino z Balsamo, zabójca świętego Piotra z Werony, który przyszedł żałować do klasztoru w Forlì. Dotknięty rakiem, znosi chorobę cierpliwie.

Umiera w Forlì 31 maja 1314 roku; miasto długo czciło go jako patrona. Klemens VII beatyfikuje go w 1526 roku.