
Młoda frankijska szlachcianka oddana Bogu, założyła klasztor w Munsterbilzen w ziemi Tongeren i została jego pierwszą ksienią.
Urodzona w rodzinie szlacheckiej, Landrada odmawia małżeństwa, by poświęcić się Bogu, i wycofuje się w samotność w pobliżu Bilzen, gdzie buduje kościół ku czci Matki Bożej. Dołączają do niej inne kobiety i zakłada klasztor w Munsterbilzen, którego jest pierwszą ksienią, ze wsparciem świętego Lamberta z Maastricht.
Zmarła około 690 roku, zostaje pochowana w Wintershoven; jej relikwie zostają w X wieku przeniesione do Gandawy, do opactwa św. Bawona. Martyrologium Rzymskie wspomina ją 8 lipca; Munsterbilzen, które stało się szlachetną kapitułą kanoniczek, zawsze czciło ją jako założycielkę.










