Portret: Święty Hadrian III

Hadrianus PP. III

Święty Hadrian III

Papież, który zmarł w drodze do Wormacji

Papież przez nieco ponad rok, w Rzymie rozdartym przez frakcje; zmarł w Emilii w drodze do cesarza, a jego grób w opactwie Nonantola jest ośrodkiem jego kultu.

Rzymianin z dzielnicy Via Lata, syn niejakiego Benedykta, Hadrian został wybrany 17 maja 884 roku w Rzymie spływającym krwią z powodu walk między zwolennikami i przeciwnikami jego poprzednika Jana VIII. Liber pontificalis podaje, że pomagał ludowi podczas głodu. Usiłował też, listem do patriarchy Focjusza, przywrócić komunię między Kościołami Konstantynopola i Rzymu.

Wezwany przez cesarza Karola Otyłego na sejm w Wormacji, gdzie miały być uregulowane sprawy sukcesji cesarskiej i obrony przed Saracenami, opuścił Rzym latem 885 roku. Ciężko zachorował w drodze i zmarł w sierpniu lub wrześniu w pobliżu Modeny, w San Cesario sul Panaro, czyli Spina Lamberti z Martyrologium. Został pochowany w pobliskim opactwie Nonantola, gdzie jego relikwie są nadal czczone.

Cuda przypisywane jego wstawiennictwu podtrzymują lokalny kult, który papież Leon XIII potwierdził w 1891 roku. Martyrologium Rzymskie wspomina go 8 lipca.