
Mnich z Pizy wykształcony w Clairvaux przez świętego Bernarda, pierwszy cysters wybrany papieżem, zainicjował drugą krucjatę i część pontyfikatu spędził na wygnaniu, wypędzony z Rzymu przez komunę Arnolda z Brescii.
Bernardo urodził się około 1080 roku w Montemagno koło Pizy. Duchowny Kościoła w Pizie, spotkał świętego Bernarda z Clairvaux i w 1138 roku wstąpił do Clairvaux. Bernard wysłał go następnie do Rzymu jako opata klasztoru Tre Fontane.
Wybrany papieżem 15 lutego 1145 roku pod imieniem Eugeniusza III, musiał natychmiast opuścić Rzym, gdzie komuna kierowana przez Arnolda z Brescii kwestionowała władzę doczesną papieża. Bullą Quantum praedecessores wezwał do drugiej krucjaty, którą głosił święty Bernard, przebywał we Francji, przewodniczył synodowi w Reims w 1148 roku i zachęcał do reformy duchowieństwa. Święty Bernard dedykował mu swój traktat O rozwadze.
Powróciwszy do Rzymu pod koniec życia, zmarł w Tivoli 8 lipca 1153 roku i został pochowany w bazylice św. Piotra. Pius IX zatwierdził jego kult w 1872 roku.











