Trzeci zwierzchnik Kościoła perskiego, który zmarł jako męczennik za Szapura II, został ścięty w Karka de Ledan wraz z szesnastoma klerykami po jedenastu miesiącach lochu.
Według tradycji bratanek świętego Szymona Bar Sabbae, Barbaszmin objął około 343 roku po świętym Sadocie stolicę Seleucji-Ktezyfonu, gdy prześladowanie Szapura II nieustannie uderzało w Kościół perski. Oskarżony jako wróg religii magów, został aresztowany z szesnastoma kapłanami i klerykami i zawieziony do Karka de Ledan, rezydencji królewskiej w Beth Huzaye.
Zamknięci na jedenaście miesięcy w cuchnącym lochu i wielokrotnie torturowani, więźniowie odmówili oddania czci słońcu mimo obietnic króla. Barbaszmin został ścięty wraz ze swymi towarzyszami, według tradycji 14 stycznia 346 roku. Po jego śmierci Kościół perski przez prawie dwadzieścia lat nie mógł wybrać zwierzchnika w Seleucji-Ktezyfonie; Kościół Wschodu zalicza go do swoich katolikosów męczenników.









