P✠

Potitus

Święty Potyt

Młodzieniec męczennik, pochodzący z Serdyki

Chrześcijański młodzieniec z Serdyki, dzisiejszej Sofii, stracony według swej pasji za Antonina Piusa; jego kult rozkwitł głównie w południowych Włoszech.

Martyrologium Rzymskie wspomina 14 stycznia świętego Potyta, męczennika, który „po wielu cierpieniach w Serdyce w Dacji”, dzisiejszej Sofii, „miał w końcu zginąć od miecza”. Jego łacińska pasja, której najstarsza wersja pochodzi z IX wieku, czyni go trzynastoletnim chłopcem, jedynym synem bogatego poganina, który przyjmuje wiarę chrześcijańską pomimo gróźb ojca.

Opowieść przypisuje mu liczne cuda, między innymi uzdrowienie córki cesarza Antonina Piusa, przed ścięciem około 160 roku; te epizody należą do gatunku legendarnego. Kalendarz marmurowy z Neapolu, wyryty w IX wieku, poświadcza już jego kult, bardzo żywy w Apulii i Bazylikacie: jest patronem miasta i diecezji Tricarico oraz Ascoli Satriano.