Franciszkanin ze Šibenika, misjonarz w Bośni, a potem brat Kustodii Ziemi Świętej, umęczony w Jerozolimie w 1391 roku; pierwszy kanonizowany święty chorwacki.
Urodzony w szlacheckiej rodzinie w Šibeniku w Dalmacji, Mikołaj wstąpił do Braci Mniejszych. Wyruszył głosić do Bośni, gdzie pracował kilkanaście lat, zanim został posłany do Ziemi Świętej, do klasztoru franciszkańskiego na górze Syjon.
11 listopada 1391 roku wraz z trzema braćmi stanął przed kadim Jerozolimy, by publicznie głosić Chrystusa. Uwięzieni, odmówili wyparcia się i zostali straceni 14 listopada. Paweł VI kanonizował go w 1970 roku wraz z towarzyszami, Deodatem z Rodez, Piotrem z Narbonne i Szczepanem z Cuneo.












