Syn króla, który został opatem Glendalough, a potem arcybiskupem Dublina, bronił swego ludu podczas inwazji normańskiej i zmarł w Eu w Normandii, gdzie jest czczony jego grób.
Lorcán Ua Tuathail rodzi się w 1128 roku w Kilkea koło Castledermot w Kildare, jako syn króla Muirchertacha Ua Tuathaila. W wieku dziesięciu lat zostaje wydany jako zakładnik królowi Leinsteru Diarmaitowi Mac Murchadzie, który traktuje go surowo, a potem oddany opactwu w Glendalough. W 1154 roku, w wieku dwudziestu sześciu lat, zostaje jego opatem i wprowadza tam regułę kanoników regularnych św. Augustyna.
Wybrany arcybiskupem Dublina w 1162 roku, reformuje swoje duchowieństwo, wprowadza kanoników regularnych do Christ Church i poświęca się ubogim. Gdy Diarmait wraca ze swoimi normańskimi sprzymierzeńcami, a Strongbow zdobywa Dublin w 1170 roku, staje między stronami, by powstrzymać rzeź, i wielokrotnie negocjuje z Henrykiem II Angielskim. Na trzecim soborze laterańskim w 1179 roku Aleksander III mianuje go legatem papieskim w Irlandii.
W 1180 roku udaje się do Anglii z nową misją do Henryka II, który zabrania mu powrotu; podąża za królem do Normandii i w drodze zapada na zdrowiu. Umiera 14 listopada 1180 roku u kanoników regularnych w Eu, gdzie do dziś czci się jego nagrobek i relikwie w kolegiacie Notre-Dame-et-Saint-Laurent. Honoriusz III kanonizuje go w 1225 roku. Jego serce, przechowywane w Christ Church w Dublinie, zostało skradzione w 2012 roku i odnalezione w 2018 roku.











