
Ioannes Liccius
Błogosławiony Jan Liccio
Dominikanin, „kaznodzieja Sycylii”
Syn chłopów z Caccamo, uczeń Pietra Geremii, przemierzał Sycylię jako kaznodzieja, zreformował dominikanów wyspy i założył klasztor w swym rodzinnym mieście, gdzie zmarł w wieku osiemdziesięciu pięciu lat.
Giovanni Liccio rodzi się w Caccamo, koło Palermo, w kwietniu 1426 roku, z skromnych chłopów; jego matka umiera krótko po jego narodzinach. W wieku szesnastu lat wstępuje do klasztoru dominikańskiego Santa Zita w Palermo, gdzie błogosławiony Pietro Geremia wprowadza go do Zakonu Kaznodziejskiego i go kształci.
Profesor teologii w studium w Palermo, a potem wędrowny kaznodzieja na całej wyspie, nazywany jest kaznodzieją Sycylii; wzywa się go także do Vicenzy i Neapolu. Wikariusz dominikanów reformowanych Sycylii, zakłada w swym rodzinnym mieście klasztor i kościół Santa Maria degli Angeli. Umiera w Caccamo 14 listopada 1511 roku. Benedykt XIV beatyfikuje go w 1753 roku; jest pierwszym dominikaninem sycylijskim wpisanym wśród błogosławionych.










