BJ✠

Błogosławiony Jan Hara Mondo

Samuraj na służbie szoguna, męczennik z Edo

Wojownik na służbie Tokugawy Ieyasu, wypędzony z dworu za wiarę, naznaczony na czole krzyżem rozżarzonym żelazem, został spalony żywcem w Shinagawa podczas wielkiego męczeństwa w Edo.

Urodzony w zamku Usui, w Shimōsa (Chiba), Hara Mondonosuke widzi, jak jego ojciec traci ziemie za poparcie Hōjō przeciw Tokugawom; sam wstępuje na służbę Tokugawów i zyskuje sławę dzielnego wojownika. Ochrzczony w Ōsace w 1600 roku przez jezuitę Pedra Morejóna, znajduje się w 1612 roku wśród czternastu chrześcijan wypędzonych z zamku Sunpu przez Tokugawę Ieyasu. Pojmany ponownie w 1615 roku, ma przecięte ścięgna rąk i nóg, a na czole wypalony rozżarzonym żelazem krzyż.

Żyje następnie w ukryciu w szpitalu, który franciszkanie prowadzą dla ubogich w Torigoe, w Edo, i pomaga misjonarzom. Zadenuncjowany w 1623 roku przez dawnego wasala swej rodziny, zostaje aresztowany z Hieronimem de Angelis i Franciszkiem Gálvezem i spalony żywcem razem z nimi w Shinagawa 4 grudnia 1623 roku, podczas wielkiego męczeństwa w Edo; na koniach, ze związanymi rękami, trzej mężczyźni głosili tłumowi w czasie egzekucji pozostałych wiernych. Zostaje beatyfikowany w 2008 roku jako przedstawiciel świeckich zmarłych tego dnia; jego pomnik stoi przed kościołem w Shizuoka.