Żołnierz Marinus, oskarżony jako chrześcijanin w chwili awansu na centuriona, wybrał Ewangelię zamiast miecza; senator Asteriusz własnymi rękami pochował jego ciało.
Euzebiusz z Cezarei opowiada (Historia kościelna VII, 15), że za Galiena Marinus, żołnierz ze znakomitego rodu, miał otrzymać stopień centuriona, gdy rywal oskarżył go jako chrześcijanina. Sędzia dał mu trzy godziny do namysłu. Biskup Teoteknos zaprowadził go wówczas do kościoła, ukazał mu z jednej strony miecz, z drugiej księgę Ewangelii i poprosił, by wybrał: Marinus wyciągnął rękę ku Ewangelii. Odprowadzony ponownie przed trybunał, wyznał wiarę i został ścięty.
Asteriusz, senator rzymski przebywający w Cezarei, przyjaciel cesarzy, wziął ciało męczennika na ramiona, owinął je kosztowną szatą i godnie pochował (VII, 16). Martyrologium Rzymskie łączy ich we wspólnym wspomnieniu i podaje, że Asteriusz zaraz otrzymał zaszczyt męczeństwa, którym przed chwilą uczcił żołnierza; Euzebiusz poprzestaje na opisaniu jego gestu i innych jego aktów wiary.











