
Odwieczny Syn Ojca, poczęty z Ducha Świętego i narodzony z Maryi Dziewicy, Jezus z Nazaretu głosi Królestwo Boże, umiera ukrzyżowany w Jerozolimie za Poncjusza Piłata i zmartwychwstaje trzeciego dnia.
Narodzony w Betlejem w Judei za panowania Heroda Wielkiego, krótko przed śmiercią tego króla (4 r. przed Chr.), Jezus dorasta w Nazarecie w Galilei przy Maryi i Józefie, z którym dzieli rzemiosło. Około trzydziestego roku życia przyjmuje chrzest od Jana w Jordanie, a następnie przemierza Galileę, Judeę i ich pogranicza: powołuje uczniów, wybiera Dwunastu, naucza w przypowieściach, uzdrawia chorych i odpuszcza grzechy, zwiastując, że Królestwo Boże jest blisko.
Udawszy się do Jerozolimy na Paschę, ustanawia Eucharystię podczas Wieczerzy, zostaje aresztowany w ogrodzie Getsemani, skazany przez Sanhedryn, a następnie przez prefekta Poncjusza Piłata i ukrzyżowany na Golgocie, prawdopodobnie w piątek 7 kwietnia 30 roku lub 3 kwietnia 33 roku według kalendarza juliańskiego. Trzeciego dnia grób zostaje znaleziony pusty; przez czterdzieści dni ukazuje się swoim uczniom, wstępuje do nieba i zsyła im Ducha Świętego w Pięćdziesiątnicę. Kościół wyznaje w Nim Syna Bożego, który stał się człowiekiem, „prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka” (sobór chalcedoński, 451).
Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.

