Portret: Błogosławiony Jan de Palafox y Mendoza

Błogosławiony Jan de Palafox y Mendoza

Biskup Puebla, wicekról Nowej Hiszpanii

Prawnik z Nawarry, który został biskupem Puebla i przez pewien czas wicekrólem, dokończył katedrę, założył bibliotekę Palafoxiana i bronił Indian, zanim zakończył życie jako biskup Osma.

Nieślubny syn markiza Ariza, urodzony w Fitero w Nawarze 24 czerwca 1600 roku, Juan de Palafox jest wychowywany przez skromną rodzinę, zanim zostaje uznany przez ojca, który każe mu się kształcić, między innymi na uniwersytecie w Salamance. Prokurator fiskalny Rad Wojennej i Indii, wybiera kapłaństwo, zostaje wyświęcony w 1629 roku i towarzyszy jako kapelan, przez całą Europę, Marii Annie Austriaczce, siostrze Filipa IV i królowej Węgier.

Mianowany biskupem Tlaxcali, której stolica znajduje się w Puebla, przybywa tam w 1640 roku, obarczony też generalną wizytacją Nowej Hiszpanii. W 1642 roku odsuwa wicekróla, podejrzewanego o zmowę z zbuntowaną Portugalią, i sam rządzi wicekrólestwem przez pięć miesięcy. W Puebla zakazuje nawracania Indian inaczej niż przez perswazję, zakłada kolegia i klasztor dominikanek, przekazuje swoje książki seminarium, zalążek dzisiejszej biblioteki Palafoxiana, i konsekruje w 1649 roku katedrę, którą kazał dokończyć.

Jego konflikt z jezuitami i zakonami, które chce poddać jurysdykcji biskupiej zgodnie z Soborem Trydenckim, sprawia, że zostaje odwołany do Hiszpanii; mianowany biskupem Osma w 1653 roku, umiera tam 1 października 1659 roku. Jego sprawa, otwarta już w 1666 roku i długo hamowana przez te kontrowersje, kończy się dekretem o cnotach w 2009 roku, a następnie beatyfikacją w El Burgo de Osma 5 czerwca 2011 roku; relikwie przekazano Puebla, której pozostaje wielką postacią biskupią.

Zobacz 14 momentów z życia →