
Syn flamandzkich chłopów, brat konwers pasjonista, służył jako ogrodnik, kucharz i furtian w Kortrijk, znosząc raka z radosnym spokojem.
Izydor De Loor rodzi się 18 kwietnia 1881 roku w Vrasene, w kraju Waes, jako najstarszy z trojga dzieci rodziny chłopskiej. Pracuje w gospodarstwie ojca do dwudziestego piątego roku życia; za radą pewnego redemptorysty wstępuje w 1907 roku do klasztoru pasjonistów w Ere koło Tournai, gdzie przyjmuje habit pod imieniem Izydor od Świętego Józefa i składa profesję w 1908 roku.
Wysłany do klasztoru w Kortrijk, jest tam ogrodnikiem, kucharzem, a potem furtianem. Dotknięty rakiem, traci prawe oko w 1911 roku; choroba obejmuje następnie całe jego ciało, lecz on nadal pracuje, zawsze uśmiechnięty, i podczas Wielkiej Wojny przyjmuje licznych gości pukających do drzwi klasztoru.
Umiera w Kortrijk 6 października 1916 roku, w wielkim cierpieniu. Jego ciało spoczywa w kaplicy kościoła Świętego Antoniego w Kortrijk, która stała się miejscem pielgrzymek. Uznany za czcigodnego w 1982 roku, zostaje beatyfikowany przez Jana Pawła II 30 września 1984 roku.





