Portret: Święty Brunon

Bruno Carthusianus

Święty Brunon

Założyciel kartuzów

Scholastyk z Reims, który porzucił zaszczyty dla pustyni, założył wraz z sześcioma towarzyszami Wielką Kartuzję, kolebkę najbardziej kontemplacyjnego zakonu Zachodu.

Urodzony w Kolonii około 1030 roku, Brunon studiuje w Reims, którego szkołą katedralną kieruje przez dwadzieścia lat; jego uczniem jest tam Odon z Châtillon, przyszły Urban II. Kanclerz diecezji, sprzeciwia się symoniackiemu arcybiskupowi Manassesowi, który pozbawia go dóbr. Po zakończeniu sporu odmawia stolicy biskupiej i zwraca się ku życiu samotnemu.

W 1084 roku, z sześcioma towarzyszami, zostaje poprowadzony przez świętego Hugona, biskupa Grenoble, w masyw Chartreuse: budują tam cele, w których żyje się jako pustelnik, zbierając się razem tylko na oficjum i kilka posiłków. Wezwany do Rzymu w 1090 roku przez swego dawnego ucznia, który został papieżem, Brunon nie może wrócić do Kartuzji; zakłada w Kalabrii pustelnię Santa Maria della Torre i umiera tam 6 października 1101 roku. Leon X zezwala na jego kult wśród kartuzów w 1514 roku; Grzegorz XV rozciąga go na cały Kościół w 1623 roku.

Stat crux dum volvitur orbis. Krzyż trwa, gdy świat się obraca.
— Dewiza kartuzów