Portret: Święty Brioc

Briocus

Święty Brioc

Opat, założyciel Saint-Brieuc

Mnich przybyły z Walii, założył w Armoryce klasztor, wokół którego powstało miasto Saint-Brieuc; jest jednym z siedmiu świętych założycieli Bretanii.

Brioc jest znany jedynie z Żywotu o słabej wartości historycznej. Każe on mu urodzić się w Walii, w Ceredigion, i daje mu za mistrza świętego Germana z Auxerre, co zakładałoby narodziny na początku V wieku; inne tradycje wiążą go z Irlandią i wyspą Bute w Szkocji, gdzie poświęcono mu kościół. Data jego śmierci jest bardzo dyskutowana: tradycja bretońska umieszcza ją około 502 roku, Martyrologium Rzymskie w VI wieku, inni autorzy jeszcze później.

Przeprawiwszy się do Armoryki z towarzyszami, zakłada pierwszy klasztor, a następnie dobija do ujścia Gouët, w Légué. Według jego Żywotu hrabia Riwal, którego uzdrowił, daje mu swoją posiadłość Champ-du-Rouvre, gdzie buduje klasztor, który stanie się później siedzibą biskupstwa; rządzi nim jako opat obdarzony, według tradycji, godnością biskupią, umiera tam i tam zostaje pochowany. Legenda ukazuje go, jak swą łagodnością uspokaja gromadę wilków, które chciały go pożreć, i wilk pozostał jego atrybutem.

W 865 roku, wobec zagrożenia normańskiego, jego relikwie zostają przeniesione do Angers, do kościoła Saint-Serge, gdzie uroczyście przeniesiono je w 1166 roku; część zwrócono katedrze w Saint-Brieuc w 1210 roku. Choć diecezja została erygowana później, zalicza się go do siedmiu świętych założycieli Bretanii czczonych w Tro Breizh i pozostaje głównym patronem diecezji Saint-Brieuc i Tréguier. Poświęcono mu kościoły w Kornwalii, w Walii i w Szkocji.