BJ✠

Błogosławiony Juan Elías Medina i Towarzysze

Stu dwudziestu siedmiu męczenników diecezji Kordoba

Siedemdziesięciu dziewięciu kapłanów, pięciu kleryków, czterech zakonników i trzydziestu dziewięciu świeckich z diecezji Kordoba, prawie wszyscy uwięzieni, a potem zabici z nienawiści do wiary, głównie latem i jesienią 1936.

Na początku wojny domowej w licznych wsiach prowincji Kordoba kapłani, zakonnicy i świeccy znani z wiary byli aresztowani przez lokalne komitety, a większość została stracona w ciągu następnych tygodni. Sprawa beatyfikowana w 2021 roku obejmuje stu dwudziestu siedmiu: siedemdziesięciu dziewięciu kapłanów, pięciu kleryków, trzech franciszkanów, jedną Córkę Matki Bożej Patronatu i trzydziestu dziewięciu świeckich, wśród nich dwa małżeństwa, jedno z Villaralto, drugie z Puente Genil.

Juan Elías Medina, urodzony w Castro del Río 16 grudnia 1902 i wyświęcony na kapłana w 1926, był proboszczem w rodzinnym mieście, gdy został uwięziony 22 lipca 1936. W więzieniu wspierał i spowiadał współwięźniów. 25 września został wywieziony z czternastoma innymi więźniami i rozstrzelany przy bramie cmentarza, wołając „Niech żyje Chrystus Król” i przebaczając swoim katom. Najmłodszy z grupy, Francisco García León, lat piętnaście, aresztowany za odmowę wyrzucenia szkaplerza karmelitańskiego, zginął 22 lipca 1936 wraz z więźniami koszar, w których był przetrzymywany.

Kardynał Marcello Semeraro beatyfikował ich w imieniu papieża Franciszka 16 października 2021 w meczecie-katedrze w Kordobie, u boku biskupa Demetria Fernándeza; papież przywołał ich świadectwo w Anioł Pański następnego dnia. W homilii kardynał przypomniał, że znosili zniewagi i niesprawiedliwe wyroki „przed wojną domową i w jej trakcie, w latach 1936–1939”, i że osiągnęli „szczyt miłości silniejszej niż cierpienie”.