Trzej męczennicy z Kordoby spaleni żywcem za Dioklecjana, których Prudencjusz nazywa „trzema koronami” miasta; mieszkańcy Kordoby czczą ich jako „świętych męczenników”.
W czwartym hymnie Peristephanon Prudencjusz obiecuje, że Kordoba przedstawi Chrystusowi, z Acisclo i Zoilem, „trzy korony”: Martyrologium Rzymskie przejmuje to określenie dla Fausta, Januariusza i Marcjalisa, „którzy zdobią miasto jak trzy korony”. Ich Pasja opowiada, że aresztowani podczas prześladowania Dioklecjana, wyznali wiarę przed namiestnikiem i, po okaleczeniu, zostali wydani płomieniom.
Ich kult, żywy wśród mozarabów, został ożywiony w 1575 roku przez odkrycie w kościele San Pedro w Kordobie skrzyni z relikwiami, które przypisano męczennikom miasta; są tam czczone w poświęconej im kaplicy. Mieszkańcy Kordoby nadal nazywają tych pierwszych świadków „Santos Mártires”.










