Ateistka nawrócona w wieku dwudziestu lat, osiadła z kilkoma towarzyszkami na komunistycznych przedmieściach Ivry, by żyć Ewangelią pośród „ludzi ulic”.
Urodzona w Mussidan w Dordogne w 1904 roku, w rodzinie kolejarzy mało wierzących, Madeleine Delbrêl w wieku siedemnastu lat wyznaje radykalny ateizm. W kontakcie z chrześcijańskimi przyjaciółmi rozważa możliwość istnienia Boga, zaczyna się modlić i nawraca się 19 marca 1924 roku. Drużynowa skautek, zostaje jedną z pierwszych dyplomowanych pracownic socjalnych.
15 października 1933 roku osiada z kilkoma przyjaciółkami w Ivry-sur-Seine, mieście robotniczym z komunistycznym samorządem, i zakłada tam małą wspólnotę świeckich, „la Charité”. Przez trzydzieści lat służy ludności, prowadzi dialog z działaczami komunistycznymi i pisze poematy i eseje, wśród nich Ville marxiste, terre de mission. Umiera w Ivry 13 października 1964 roku. Papież Franciszek ogłasza ją czcigodną 26 stycznia 2018 roku.










