Portret: Święty Kolomann

Colomannus

Święty Kolomann

Irlandzki pielgrzym, męczennik ze Stockerau

Irlandzki pielgrzym w drodze do Jerozolimy, powieszony koło Stockerau w 1012 roku jako szpieg, którego grób w Melku uczynił go pierwszym patronem Austrii, przed świętym Leopoldem.

Tradycja widzi w nim syna króla lub wędrownego kaznodzieję przybyłego z Irlandii, który przemierza kraj Babenbergów, aby dotrzeć do Ziemi Świętej. W 1012 roku trwała wojna między cesarzem Henrykiem II a księciem Polski Bolesławem: aresztowany koło Stockerau nad Dunajem, ponieważ jego obcy wygląd i język sprawiły, że wzięto go za szpiega, został poddany torturom, a następnie powieszony na bzie czarnym między dwoma złoczyńcami, 17 lipca 1012 roku. Kronikarz Thietmar z Merseburga wspomina o jego śmierci już w 1017 roku.

Jego ciało, pozostałe nienaruszone, przyciągało tłumy; margrabia Henryk I kazał je przenieść 13 października 1014 roku do swojej rezydencji w Melku, gdzie spoczywa do dziś w kościele opackim. W 1244 roku papież Innocenty IV ustanowił dzień świętego Kolomanna świętem dla całej Austrii, na prośbę księcia Fryderyka II. Patron kraju do 1663 roku, kiedy zastąpił go święty Leopold, pozostaje popularny w Austrii, gdzie wiele kościołów jest mu poświęconych.