Portret: Święty Edward Wyznawca

Eduardus Confessor

Święty Edward Wyznawca

Król Anglii

Przedostatni król anglosaski, znany z pobożności i szczodrości, kazał zbudować opactwo Westminster, gdzie jego grób jest nadal czczony.

Syn króla Æthelreda II i Emmy Normandzkiej, Edward spędził blisko dwadzieścia pięć lat na wygnaniu w Normandii w czasach panowania duńskiego. Odwołany do Anglii, został królem w 1042 roku i w 1045 roku poślubił Edytę, córkę potężnego hrabiego Godwina, z którą nie miał dzieci. Jego względnie spokojne panowanie naznaczone było rywalizacją między Godwinami a normandzkimi doradcami króla.

Zrezygnowawszy z pielgrzymki do Rzymu, którą przyrzekł ślubem, uzyskał od papieża zgodę, by zamiast niej odbudować benedyktyńskie opactwo Westminster w stylu romańskim, który poznał w Normandii. Kościół został konsekrowany 28 grudnia 1065 roku; chory król nie mógł w tym uczestniczyć i zmarł 5 stycznia 1066 roku. Niepewne następstwo tronu otworzyło drogę podboju normandzkiego.

Opowieści o uzdrowieniach, zwłaszcza chorych na skrofuły, budowały jego opinię świętości. Aleksander III kanonizował go w 1161 roku, a jego relikwie przeniesiono 13 października 1163 roku w obecności Tomasza Becketa. Henryk III odbudował Westminster na jego cześć; jego relikwiarz jest jednym z nielicznych w Anglii, który nadal zachowuje ciało swego świętego.