Bracia męczennicy z Brescii, których Pasja każe umrzeć za Hadriana około 120 roku; patroni miasta, obchodzeni co roku 15 lutego wielkim jarmarkiem ludowym.
Według ich Pasji, spisanej znacznie później, Faustyn i Jowita byli dwoma braćmi ze szlachty Brescii, jeden kapłanem, drugi diakonem. Aresztowani za głoszenie za cesarza Hadriana, byli oprowadzani z Brescii do Mediolanu, Rzymu i Neapolu, opierali się wszelkim torturom i zostali sprowadzeni z powrotem do Brescii, by tam zostać ścięci około 120 roku. Data i szczegóły tej opowieści pozostają niepewne, lecz ich kult w Brescii jest dawny.
Martyrologium Rzymskie wpisuje ich na 15 lutego, ograniczając się do stwierdzenia, że otrzymali koronę męczeństwa po licznych walkach o wiarę. Ich relikwie spoczywają w kościele świętych Faustyna i Jowity w Brescii. Tradycja głosi, że ukazali się na murach, by bronić miasta oblężonego w 1438 roku przez wojska mediolańskie Niccolò Piccinina. Co roku 15 lutego Brescia obchodzi swoich patronów jarmarkiem św. Faustyna, jednym z najliczniej uczęszczanych świąt ludowych miasta.








