
Dawny uczeń stolarski, który został kapłanem dzięki pomocy swojej parafii, wikariusz w Lubece odpowiedzialny za młodzież, zgilotynowany w 1943 roku.
Urodzony w 1911 roku w Neumünster w Holsztynie w licznej i ubogiej rodzinie, Eduard Müller najpierw odbył naukę stolarstwa. Dzięki wsparciu parafii podjął ponownie naukę, zdał maturę i studiował teologię w Münsterze; w 1940 roku został wyświęcony na kapłana i mianowany wikariuszem w parafii Najświętszego Serca w Lubece.
Odpowiedzialny za młodzież, prowadził tajne grupy po zakazie stowarzyszeń katolickich i uczestniczył w spotkaniach swoich współbraci z pastorem Stellbrinkiem. Aresztowany w czerwcu 1942 roku, został skazany na śmierć przez Trybunał Ludowy w czerwcu 1943 roku i zgilotynowany w Hamburgu 10 listopada 1943 roku. Został beatyfikowany w Lubece w 2011 roku wraz z Johannesem Prassekiem i Hermannem Lange.










