
Wikariusz w Lubece, wymagający intelektualista i spowiednik młodzieży, przekonany, że chrześcijanin nie może służyć nazizmowi, zgilotynowany w 1943 roku.
Urodzony w 1912 roku w Leer, we Fryzji Wschodniej, syn nauczyciela nawigacji, Hermann Lange studiował teologię w Münster i przyjął święcenia kapłańskie w Osnabrück w 1938 roku. Mianowany w następnym roku wikariuszem w parafii Najświętszego Serca w Lubece, prowadził tam grupy młodzieży, szczególnie ceniony za rygor swojej refleksji i uwagę na pytania żołnierzy i młodych poborowych.
Głosił otwarcie, że chrześcijanin nie może w sumieniu uczestniczyć w nazistowskiej wojnie, i uczestniczył w rozpowszechnianiu kazań bpa von Galena. Aresztowany w czerwcu 1942 roku, skazany na śmierć wraz z Johannesem Prassekiem, Eduardem Müllerem i pastorem Stellbrinkiem, napisał przed śmiercią do rodziców pożegnalny list pełen ufności. Został zgilotynowany w Hamburgu 10 listopada 1943 roku i beatyfikowany w Lubece w 2011 roku.










