Portret: Błogosławieni męczennicy z Lubeki

Błogosławieni męczennicy z Lubeki

Trzej wikariusze z Lubeki zgilotynowani w 1943 roku

Johannes Prassek, Hermann Lange i Eduard Müller, wikariusze kościoła Najświętszego Serca w Lubece, straceni w Hamburgu 10 listopada 1943 wraz z pastorem luterańskim Karlem Friedrichem Stellbrinkiem.

Na początku wojny trzej młodzi wikariusze parafii Najświętszego Serca w Lubece, Johannes Prassek, Hermann Lange i Eduard Müller, gromadzili grupy młodzieży i dorosłych na dyskusje, podczas których słuchano radia angielskiego i rozpowszechniano kazania biskupa Münsteru, Clemensa Augusta von Galena, przeciw eutanazji. Zaprzyjaźnili się z pastorem luterańskim kościoła św. Łukasza, Karlem Friedrichem Stellbrinkiem.

Po bombardowaniu Lubeki w nocy z 28 na 29 marca 1942 Stellbrink głosił w Niedzielę Palmową, że jest to próba zesłana przez Boga; został aresztowany, a następnie trzej księża katoliccy i około dwudziestu świeckich. Sądzeni przez Trybunał Ludowy w Lubece w czerwcu 1943, czterej duchowni zostali skazani na śmierć i zgilotynowani 10 listopada 1943 w więzieniu w Hamburgu, w odstępie kilku minut; ich krew, jak mówiono, zmieszała się pod szafotem.

Trzej księża katoliccy zostali beatyfikowani w Lubece 25 czerwca 2011, w obecności Kościoła luterańskiego, który jednocześnie wspomina Stellbrinka. Krypta pamięci poświęcona jest im pod kościołem Najświętszego Serca w Lubece.