BÉ✠

Eduardus Powell

Błogosławiony Edward Powell

Walijski teolog, obrońca Katarzyny Aragońskiej, męczennik

Walijski kapłan, chluba Uniwersytetu Oksfordzkiego i kaznodzieja dworu, bronił małżeństwa Katarzyny Aragońskiej, odmówił przysięgi o sukcesji i został stracony w Smithfield w 1540 roku.

Urodzony w Walii około 1478 roku, Edward Powell był w 1495 roku fellow Oriel College w Oksfordzie, a w 1506 roku doktorem teologii. Gromadził beneficja w zachodniej Anglii: probostwo w Bleadon w Somerset, prebendy w Lyme Regis, Bedminster i St Mary Redcliffe w Bristolu, kościół św. Edmunda w Salisbury. Wysoko ceniony kaznodzieja Henryka VIII, pomagał mu w pisaniu Assertio septem sacramentorum przeciw Lutrowi i w 1523 roku opublikował własną replikę, nazwaną przez uniwersytet „chlubą Oksfordu”.

Wybrany jako jeden z czterech teologów mających bronić małżeństwa Katarzyny Aragońskiej, napisał traktat o nierozerwalności tego związku. W 1533 roku w Bristolu wystąpił w kazaniu przeciw Hugh Latimerowi, który poskarżył się na to Cromwellowi, a następnie potępił małżeństwo króla z Anną Boleyn. Pozbawiony urzędów, w listopadzie 1534 roku został skazany wraz z Janem Fisherem za odmowę przysięgi o sukcesji i zamknięty w Tower.

Przebywał tam blisko sześć lat. 30 lipca 1540 roku został zawleczony do Smithfield na tych samych saniach co reformator Robert Barnes: trzech katolików, wśród nich Thomas Abel i Richard Fetherston, zostało tam powieszonych i poćwiartowanych jako zdrajcy, a trzech protestantów spalonych jako heretycy. Leon XIII beatyfikował go 29 grudnia 1886 roku.