Bogata wdowa z Cezarei wywłaszczona przez możnego, która przegrała proces za to, że oświadczyła, że jest chrześcijanką, i zginęła na stosie, dziękując Bogu; św. Bazyli wygłosił kazanie o jej męczeństwie.
Święty Bazyli opowiada w homilii historię Julity, bogatej wdowy z Cezarei Kapadockiej, którą potężny człowiek pozbawił ziem i dóbr. Gdy wnosi sprawę przed sędziego, jej przeciwnik zarzuca, że jako chrześcijanka nie ma prawa występować przed sądem, gdyż edykty prześladowcze pozbawiają chrześcijan ich praw.
Wezwana do złożenia ofiary, by móc się procesować, Julita odmawia: woli stracić dobra i życie, niż wyprzeć się Chrystusa. Skazana na stos, umiera, zachęcając obecne kobiety do odwagi; Bazyli podaje, że jej ciało odnaleziono nienaruszone i że w miejscu jej pochówku wytrysnęło źródło. Martyrologium Rzymskie wspomina ją 30 lipca.







