
Błogosławiona María Vicenta de Santa Dorotea Chávez Orozco
Założycielka szpitala Trójcy Świętej
Uboga młoda kobieta leczona z zapalenia płuc w małym szpitalu w Guadalajarze, wróciła tam służyć chorym i założyła Służebnice Trójcy Świętej i Ubogich.
Vicenta Chávez Orozco urodziła się 6 lutego 1867 roku w Cotija, w Michoacán, jako ostatnie dziecko Luisa Cháveza i Benigny Orozco; jej rodzina osiadła potem w Guadalajarze, w dzielnicy robotników i ubogich. 20 lutego 1892 roku, dotknięta zapaleniem płuc, została przyjęta do skromnego szpitala Trójcy Świętej. Wyleczona w lipcu, postanowiła poświęcić życie chorym i wróciła tam pracować.
25 grudnia 1895 roku złożyła prywatne śluby z dwiema towarzyszkami; 12 maja 1905 roku, z pomocą kapłana Miguela Cano Gutiérreza, założyła zgromadzenie Służebnic Trójcy Świętej i Ubogich, zatwierdzone przez arcybiskupa w 1911 roku, w roku jej profesji zakonnej pod imieniem María Vicenta de Santa Dorotea. Przełożona w latach 1913-1943, przeszła przez Rewolucję, w czasie której była przez pewien czas zakładniczką wojsk karrancistów, a potem przez prześladowanie religijne, nie zamykając szpitala.
Prawie niewidoma i chora w ostatnich latach, każdego ranka pozostawała pierwsza w kaplicy. Zmarła w szpitalu Trójcy Świętej 30 lipca 1949 roku. Jan Paweł II beatyfikował ją w Rzymie 9 listopada 1997 roku.








