
Zamożny kupiec z Waterford, bardzo młodo owdowiały, poświęcił majątek i życie bezpłatnej szkole dla ubogich chłopców i założył Braci Prezentacji i Braci Chrześcijańskich.
Urodzony 1 czerwca 1762 roku w Westcourt koło Callan w hrabstwie Kilkenny, w czasach praw karnych zakazujących katolickiego nauczania, Edmund Rice w 1779 roku wszedł do handlu swego wuja w Waterford, który odziedziczył. Jako zamożny kupiec ożenił się około 1785 roku z młodą kobietą, która zmarła w 1789 roku po wypadku, wydając na świat niepełnosprawną córkę.
Myślał o wstąpieniu do klasztoru na kontynencie, lecz postanowił poświęcić się ubogim dzieciom z Waterford. W 1802 roku otworzył szkołę w dawnej stajni, sprzedał swój interes i zbudował dom w Mount Sion. W 1808 roku wraz z sześcioma towarzyszami złożył śluby wobec biskupa Waterford: tak powstali Bracia Prezentacji, pierwsze zgromadzenie męskie założone w Irlandii i to przez człowieka świeckiego.
Aby móc wysyłać swoich braci wszędzie tam, gdzie byli potrzebni, uzyskał od Piusa VII w 1820 roku papieskie zatwierdzenie instytutu kierowanego przez przełożonego generalnego: Braci Chrześcijańskich, których był przełożonym w latach 1822–1838, podczas gdy gałąź, która pozostała diecezjalna, utworzyła Braci Prezentacji. Założył między innymi dom przy North Richmond Street w Dublinie w 1828 roku i otworzył szkoły w Anglii. Wycofawszy się do Mount Sion, zmarł tam 29 sierpnia 1844 roku. Jan Paweł II beatyfikował go 6 października 1996 roku.






