Błogosławieni Vicente Soler i Towarzysze
Męczennicy z Motril
Cała wspólnota augustianów rekolektów z Motril, siedmiu zakonników, w tym były przeor generalny, oraz proboszcz Divina Pastora, Manuel Martín Sierra, zabici na ulicach Motril między 25 lipca a 15 sierpnia 1936 roku.
Na początku wojny zakonnicy z Motril, prawie wszyscy dawni misjonarze na Filipinach, w Brazylii, Argentynie lub Wenezueli, postanowili wspólnie pozostać w mieście, a proboszcz Manuel Martín Sierra przysiągł nie opuszczać swej parafii. Rankiem 25 lipca 1936 roku przełożony Deogracias Palacios, ojcowie León Inchausti, José Rada i Julián Benigno Moreno, bratanek świętego Ezechiela Moreno, oraz młody brat José Ricardo Díez zostali wyciągnięci z klasztoru i zastrzeleni na ulicy.
Następnego dnia ojciec Vicente Pinilla został ostrzelany na dziedzińcu kościoła Divina Pastora, gdzie schronił się z proboszczem, zabitym kilka metrów dalej z okrzykiem „Niech żyje Chrystus Król!”. Ojciec Vicente Soler, urodzony w Malón (Saragossa) w 1867 roku, misjonarz na Filipinach, prowincjał, a w 1926 roku przeor generalny zakonu, założyciel w Motril robotniczego koła katolickiego i szkoły wieczorowej, został zadenuncjowany i uwięziony 29 lipca. Spowiadał współwięźniów, na próżno ofiarował się, że zajmie miejsce ojca ósemki dzieci, a rozstrzelany wraz z osiemnastoma więźniami o świcie 15 sierpnia, rozgrzeszał swych towarzyszy do ostatniej chwili.
Pochowani potajemnie we wspólnym grobie, otrzymali od miasta uroczysty pogrzeb 29 kwietnia 1937 roku; ich szczątki ekshumowano i zidentyfikowano w październiku 1939 roku. Jan Paweł II beatyfikował ośmiu męczenników w Rzymie 7 marca 1999 roku: „Nie zginęli za ideologię, lecz dobrowolnie oddali życie za Kogoś, kto umarł przed nimi i za nich”.
Niektórzy z nas padną i będą męczennikami, ale po Wielkim Piątku przychodzi Zmartwychwstanie.








