Krewny i uczeń świętego Honorata, został jego następcą jako biskup Arles, wiódł życie w ubóstwie i z energią bronił praw swojej stolicy.
Urodzony w szlacheckiej rodzinie, Hilary został przyciągnięty do Lérins przez swojego krewnego świętego Honorata, za którym podążył do Arles i któremu w 430 roku, w wieku niecałych trzydziestu lat, nastąpił jako biskup. Żył jak mnich, pracował własnymi rękami, wykupywał jeńców, sprzedając nawet naczynia liturgiczne, i wymownie głosił kazania.
Energiczny metropolita, przewodniczył kilku synodom i interweniował w sąsiednich prowincjach, co przyniosło mu ostry konflikt z papieżem świętym Leonem Wielkim, który w 445 roku pozbawił go praw metropolity. Zmarł w 449 roku; zawdzięcza mu się Kazanie o życiu świętego Honorata. Sam Leon Wielki określa go po śmierci jako „świętej pamięci”.








