Portret: Święty Hilary (papież)

Hilarus PP.

Święty Hilary (papież)

Papież, ocalały z „zbójeckiego synodu” w Efezie

Archidiakon pochodzący z Sardynii, legat Leona Wielkiego na soborze w Efezie w 449 roku, ledwo uszedł jego przemocy; jako papież ozdobił baptysterium laterańskie i umocnił dyscyplinę Kościołów Zachodu.

Urodzony na Sardynii, Hilary był archidiakonem Kościoła rzymskiego, gdy Leon Wielki wysłał go jako legata na sobór zwołany w Efezie w 449 roku. Odmówił tam podpisania potępienia patriarchy Flawiana i, zagrożony, potajemnie uciekł, by wrócić do Rzymu. Przypisując swoje ocalenie apostołowi świętemu Janowi, kazał zbudować koło baptysterium laterańskiego oratorium poświęcone ewangeliście, na którego drzwiach wciąż widnieje napis: „Swojemu wybawcy, błogosławionemu Janowi Ewangeliście, Hilary, biskup, sługa Chrystusa”.

Wybrany następcą Leona 19 listopada 461 roku, rządził stanowczo Kościołami Galii i Hiszpanii, przypominając zasady wyboru biskupów i prawa metropolitów; synod, który odbył w Rzymie w 465 roku, jest pierwszym, którego akta do nas dotarły. Wzbogacił kościoły rzymskie licznymi darami i kazał urządzić oratoria baptysterium laterańskiego. Zmarł 29 lutego 468 roku i został pochowany w bazylice świętego Wawrzyńca za Murami. Nie należy go mylić ze świętym Hilarym z Poitiers.