A✠

Apphianus

Święty Appian z Cezarei

Student, męczennik w Cezarei

Dwudziestoletni młodzieniec z Licji, uczeń Pamfila, który zatrzymał rękę namiestnika podczas ofiary; wrzucony do morza, jego ciało zostało wyrzucone na brzeg.

Syn bogatej rodziny z Licji, której członkowie nie podzielali jego wiary, Appian odbył długie studia greckie w Bejrucie. Opuścił rodzinę i przybył do Cezarei, by dzielić życie studiów i modlitwy świętego Pamfila, u boku Euzebiusza, który opowiada o jego męczeństwie (Męczennicy Palestyny, 4).

W 306 roku, gdy namiestnik Urban ogłosił edykt Maksymina nakazujący wszystkim składanie ofiar, Appian przecisnął się do niego w chwili, gdy składał libację, i chwycił go za rękę, by nakłonić go do porzucenia bożków. Okrutnie torturowany, z nogami owiniętymi płótnem nasiąkniętym oliwą i podpalonym, został wrzucony żywcem do morza 2 kwietnia. Wówczas trzęsienie ziemi wstrząsnęło miastem, a morze wyrzuciło jego ciało przed bramy Cezarei, opowiada Euzebiusz, który zapewnia, że wszyscy mieszkańcy byli tego świadkami.

Zobacz 7 momentów z życia →