
Bratanek i następca biskupa Sacerdosa, przez dwadzieścia lat rządził Kościołem w Lyonie, dobry dla ubogich, a jego prawnuk Grzegorz z Tours napisał jego żywot.
Urodzony w 513 roku w senatorskiej rodzinie Burgundii, syn Florentinusa i Artemii, Nicetiusz został według Grzegorza z Tours w młodości uleczony z guza na twarzy za wstawiennictwem świętego Marcina. Wyświęcony na kapłana około 543 roku przez biskupa Agrikolę z Chalon-sur-Saône, nadal pracował własnymi rękami, by wspierać ubogich. Jego wuj Sacerdos, biskup Lyonu, uzyskał od króla Childeberta, by go zastąpił: Nicetiusz został biskupem w 552 lub 553 roku.
Przewodniczył między 567 a 570 rokiem synodowi w Lyonie i miał otrzymać od papieża tytuł patriarchy. Martyrologium Rzymskie chwali jego życzliwość wobec ubogich i prostych i przypomina, że dał swemu Kościołowi regułę śpiewu psalmów; tradycja przypisuje mu też, wraz z królem Childebertem i królową Ultrogotą, założenie przytułku dla pielgrzymów i ubogich. Zmarł 2 kwietnia 573 roku i został pochowany w kościele Świętych Apostołów, który przyjął jego imię (Saint-Nizier). Grzegorz z Tours, wnuk jego siostry, poświęcił mu rozdział swego Żywotu Ojców i opisał cuda, które zdarzały się przy jego grobie.





