Pierwszy biskup Rawenny, czczony jako męczennik od starożytności, którego postać góruje w mozaice absydy Sant'Apollinare in Classe, bazyliki wzniesionej nad jego grobem w VI wieku.
Martyrologium hieronimiańskie wspomina go pod 23 lipca, a święty Piotr Chryzolog, biskup Rawenny w V wieku, wysławia go jako pierwszego pasterza miasta i męczennika. Jego Męka, spisana w VII wieku, zapewne za arcybiskupa Maura, który dążył do podniesienia prestiżu swego Kościoła, czyni z niego ucznia świętego Piotra, przybyłego z Antiochii i posłanego przez apostoła do Rawenny, gdzie miał kierować Kościołem przez blisko trzydzieści lat mimo prześladowań. Historycy umieszczają raczej jego episkopat pod koniec II lub na początku III wieku.
Bazylika Sant'Apollinare in Classe, konsekrowana w 549 roku nad jego grobem, koło dawnego portu Rawenny, przedstawia go pośrodku absydy, z rękami wzniesionymi do modlitwy wśród owiec. W IX wieku jego relikwie przeniesiono do miasta, do dawnego kościoła pałacowego Teodoryka, który przyjął nazwę Sant'Apollinare Nuovo. Papieże Symmach i Honoriusz I rozpowszechnili jego kult w Rzymie. Jego wspomnienie przywrócono w kalendarzu powszechnym Kościoła za Jana Pawła II, po Jubileuszu roku 2000.








