
Błogosławiony Luigi Novarese
Apostoł chorych, założyciel Ochotników Cierpienia
Uzdrowiony w młodości z gruźlicy kości uznanej za nieuleczalną, kapłan i prałat Sekretariatu Stanu, chciał uczynić samych chorych apostołami i założył dla nich Centrum Ochotników Cierpienia.
Urodzony 29 lipca 1914 roku w Casale Monferrato, najmłodszy z dziewięciorga dzieci rodziny chłopskiej, Luigi Novarese zapada w wieku dziewięciu lat na gruźlicę kości, którą lekarze uznają za nieuleczalną. Hospitalizowany w sanatorium w Pietra Ligure, pisze do błogosławionego Filippa Rinaldiego z prośbą o modlitwy salezjanów; w 1931 roku wychodzi uzdrowiony. Chce najpierw zostać lekarzem, potem wybiera kapłaństwo: kształcony w Casale i w kolegium Capranica w Rzymie, przyjmuje święcenia kapłańskie w 1938 roku.
Wezwany w 1942 roku przez bp. Montiniego do Sekretariatu Stanu, gdzie pracuje do 1970 roku, zakłada w 1943 roku Ligę Kapłańską Maryjną dla chorych kapłanów, a w 1947 roku Centrum Ochotników Cierpienia, które uczy chorych nadawać sens swojej próbie i stawać się apostołami wśród innych chorych, a w 1950 roku Cichych Pracowników Krzyża. Uruchamia audycję dla chorych w Radiu Watykańskim i każe zbudować w Re w Piemoncie dom rekolekcyjny dla nich.
Umiera w Rocca Priora koło Rzymu 20 lipca 1984 roku. Zostaje beatyfikowany w Rzymie 11 maja 2013 roku.







