
Powstaniec 1863 roku i uznany malarz, porzucił sztukę, by służyć bezdomnym Krakowa, i założył albertynów.
Adam Chmielowski stracił nogę w powstaniu polskim 1863 roku, a następnie studiował malarstwo, między innymi w Monachium. Jego „Ecce Homo” wyznaczyło zwrot w jego życiu: porzucił obiecującą karierę, by oddać się na służbę najuboższym.
Jako brat Albert, tercjarz franciszkański, założył w 1888 roku Braci, a w 1891 roku Siostry Trzeciego Zakonu św. Franciszka posługujące ubogim, którzy prowadzą krakowskie przytułki nocne. Zmarł tam 25 grudnia 1916 roku; Jan Paweł II, który poświęcił mu sztukę teatralną, kanonizował go w 1989 roku.










