
Młody chłop ze słabą pamięcią, którego odrzucały seminaria, został trapistą i kapłanem dzięki ufności, i zmarł na gruźlicę w wieku dwudziestu pięciu lat.
Urodzony w 1878 roku w Casseneuil w diecezji Agen, Józef Cassant chce być kapłanem już od czternastego roku życia, lecz słaba pamięć zamyka mu drzwi małego seminarium. Jego proboszcz wysyła go do trapy Sainte-Marie du Désert, koło Tuluzy, gdzie zostaje przyjęty 5 grudnia 1894 roku, w wieku szesnastu lat. Pod imieniem Maria Józef zostaje powierzony ojcu Andrzejowi Maletowi, który wspiera go w nauce łaciny i teologii mimo drwin jednego z profesorów.
Składa śluby uroczyste w 1900 roku i, po wreszcie zdanych egzaminach, zostaje wyświęcony na kapłana 12 października 1902 roku. Gruźlica już go wyniszcza; umiera 17 czerwca 1903 roku, po miesiącach cierpień, wzywając Jezusa, Maryję i Józefa. Uzdrowienie dziecka dotkniętego zapaleniem opon mózgowych w 1936 roku zostaje uznane za cud do jego beatyfikacji, której Jan Paweł II dokonuje 3 października 2004 roku, ostatniej w jego pontyfikacie.










