Ihumen klasztoru w Rufinianach, koło Chalcedonu, mistrz ascezy i stanowczy przeciwnik Nestoriusza, którego Żywot napisał jego uczeń Kallinik.
Urodzony we Frygii około 366 roku, Hypatiusz opuścił dom ojca dla życia ascetycznego w Tracji. Około 400 roku osiadł z dwoma towarzyszami w opuszczonym klasztorze w Rufinianach, założonym przez prefekta Rufina koło Chalcedonu, na azjatyckim brzegu naprzeciw Konstantynopola, i go odnowił. Martyrologium Rzymskie chwali jego skromne życie i surowe posty, przez które kształtował swoich uczniów do doskonałego życia monastycznego.
Poszukiwany doradca, sprzeciwiał się resztkom pogaństwa, zwłaszcza przywróceniu igrzysk w Chalcedonie, i już w 428 roku zerwał komunię z arcybiskupem Nestoriuszem, skreślając jego imię z dyptyków. Zmarł w 446 roku w wieku prawie osiemdziesięciu lat. Jego Żywot, napisany przez ucznia Kallinika, jest cennym świadkiem wczesnego monastycyzmu bizantyjskiego.









