Dwaj żołnierze, którzy odmówili cesarskiej gratyfikacji i ofiary bogom, skazani przez namiestnika Maksyma w Durostorum.
Martyrologium Rzymskie wspomina 17 czerwca „w Silistrze w Mezji” męczenników Nikandra i Marcjana, żołnierzy, którzy podczas prześladowania Dioklecjana odmówili przyjęcia donativum rozdawanego przez cesarza armii i, nie chcąc składać ofiary bogom, zostali skazani na śmierć przez namiestnika Maksyma, tego samego, który sądził świętego Juliusza Weterana.
Ich męka, w której pojawia się żona Nikandra, Daria, zachęcająca go do wierności, należy do tego samego zespołu co męki innych męczenników z Durostorum. Bardzo dawny kult czci ich także w Venafro we Włoszech, które rości sobie prawo do ich grobów i uczyniło ich patronami diecezji Isernia-Venafro; Martyrologium utrzymało ich związek z Dunajem.











