
Eremita Calaber, conditor Ordinis Minimorum, in Galliam ad lectum Ludovici XI vocatus, caritatem et humilitatem totius vitae suae regulam fecit.
Paulae in Calabria natus e coniugibus qui eum intercessione sancti Francisci Assisiensis impetraverant, annum apud Franciscales transegit, deinde circa quintum decimum aetatis annum in speluncam prope urbem suam secessit. Discipuli ad eum accedunt: sic oriuntur eremitae sancti Francisci, futuri Minimi, humilitati et quadragesimae perpetuae devoti, sub sententia «Caritas».
Fama eius ut thaumaturgi fines transiit: anno 1483 Ludovicus XI moribundus a papa impetravit ut in Galliam veniret. Franciscus apud Plessiacum prope Turones mansit, consiliarius Caroli VIII et Ludovici XII, ibique die 2 Aprilis anni 1507, plus quam nonaginta annos natus, obiit. Leo X eum iam anno 1519 sanctum renuntiavit; patronus est Calabriae et nautarum Italicorum.




