EL✠

Eustasius Luxoviensis

Sanctus Eustasius Luxoviensis

Alter abbas Luxoviensis

Sancti Columbani discipulus dilectissimus eiusque in regimine Luxovii successor, abbatiam seminarium episcoporum et conditorum fecit et missionem usque in Bavariam protulit.

Circa annum 560 in Burgundia ex familia aristocratica agri Lingonensis natus, Eustasius primum ut praefectus militavit antequam Luxovium sub sancto Columbano ingrederetur, qui eum scholae monasticae praefecit. Cum Columbanus anno 610 a rege Theoderico II et regina Brunichilde e Burgundia expulsus est, monachis suis commendavit ut eum successorem eligerent. Post mortem Theoderici, rex Chlotharius II Eustasium Bobium in Italiam misit ut Columbanum redire rogaret; senex abbas recusavit, sed Luxovium protectioni regis commisit.

Sub eius regimine, quod Martyrologium Romanum complectitur eum «sescentorum monachorum patrem» dicens, Luxovium largitiones Chlotharii II accepit et in totam Galliam radios suos emisit: ex eius schola prodierunt episcopi et conditores sicut sanctus Audomarus, sanctus Acharius, sanctus Amatus et sanctus Romaricus. Eustasius ipse apud Varascos in valle Dubis et usque in Bavariam praedicavit. Circa annum 626, in concilio Matisconensi, regulam Columbani contra impugnationes pristini monachi Luxoviensis Agrestii defendit.

Circa annum 625 monasterium in insula Herrenchiemsee in Bavaria condidisse dicitur. Traditio ei etiam sanationem iuvenis Salabergae caecae tribuit, filiae Gundoini ducis, quae postea monasterium Lauduni condidit. Luxovii anno 629 obiit, die 29 Martii secundum traditionem, et successorem habuit sanctum Waldebertum. Reliquiae eius circa annum millesimum in abbatiam Wergavillensem in Lotharingia translatae sunt; abbatia Benedictina in Landis, Eyres-Moncube, hodie nomen eius fert et reliquias servat.